درخشش مسی در بازی مقابل ختافه و گل زیبای او توجه همه را به مارادونای کوچک جلب کرده.

بقیه عکسها در ادامه مطلب

شب قبل بازی بارسا و ختافه از سری مسابقات کوپا دل ری انجام شد.

پانزده دقیقه طول کشید تا بارسا بازی واقعی خود را شروع کند.

دقیقه ی ۱۸ ژاوی حرکتی را شروع کرد به مسی پاس  داد و خودش جلو رفت.لیونل از بین دو بازیکن به خود ژاوی پاس داد و ژاوی با یک حرکت زیبا اولین گل بارسا را زد.

دقیقه ی ۲۲ اتوو به گودیانسن پاس خوبی داد اما گودیانسن با اینکه فضا و موقعیت مناسبی داشت گل نزد.

بعد از گل اول بارسا مسی را در همه جای زمین میشد دید.

دقیقه ی ۲۸ مسی بعد از اینکه چهار پنج بازیکن ختافه را به زیبایی جا گذاشت و حدود پنجاه متر را با سرعت طی کرد گل دوم بارسا را زد.لئو فوق العاده است.مطمئنا حتی کسانیکه فوتبال دوست ندارند از دیدن این گل لذت میبرند.کاش شروع حرکت لیونل از کنار دروازه بارسا بود تا او هر یازده بازیکن ختافه را دریبل میکرد.

دقیقه ۴۴ پاس دکو برای مسی که لیونل آن را با فرصت طلبی به گل تبدیل کرد.لیونل این بار از بین دو بازیکن ختافه شوت زد.

دقیقه ۴۸ مسی به گودیانسن پاس داد اما شوت گودیانسن بد بود.

دقیقه ۵۱ اینیستا بعد از عبور از سد دو بازیکن ختافه به دکو پاس داد.شوت دکو با فاصله ی کمی از بالای دروازه رد شد.

دقیقه ۵۶ گل برای ختافه به ثمر رسید.

دقیقه۵۹ ختافه گل دوم را زد.

دقیقه ۶۲ مرد یخی گل چهارم بارسا را زد.

دقیقه ۷۴ اتوو پاس ژاوی را به گل تبدیل کرد.در این بازی ژاوی هم از خوبهای بارسا بود.

دقیقه ۷۶ ساویولا به جای لیونل به بازی آمد.نباید از خاویر انتظار داشت در این فرصت کوتاه عالی بازی کند.

دقیقه ۹۰ گل برای ختافه که آفساید بود البته.

لئو که در این مسابقه دو گل زیبا زد و یک پاس گل داد ستاره ی بازی بود.

بقیه عکسها در ادامه مطلب

با قهرماني در «ريكوپا سودآمريكانا» (مسابقه‌اي بين برنده جام ليبرتادورس و جام سودآمريكانا) در سال 2006، بوكاجونيورز عناوين بين‌المللي‌اش را به شانزده رساند تا به پرعنوان‌ترين باشگاه دنيا تبديل شود.

 اين جايگاه طي سي سال گذشته به دست آمده است. در عصر ديكتاتورهاي نظامي آرژانتين، «توتو» لورنزو، بوكا را به تيمي نفوذناپذير تبديل كرد (1976 تا 1981). با وجود جدايي لورنزو در سال 1980، او مأموريت پرورش جواهر آينده دنياي فوتبال را به گروه بازيكنان ديوانه‌اش سپرد؛ جواني به نام ديه‌گو آرماندو مارادونا...

هيچ. سال 1976 است و بوكاجونيورز شش سال است كه هيچ‌ جامي نبرده، در حالي كه ريورپلاته عناوين ملي را درو مي‌كند. بدتر اين كه «ميليونرها» (لقب بازيكنان ريورپلاته) در راه فتح جام ليبرتادورس، عنوان معتبر قاره‌اي، پيش از بوكا قرار دارند.

ناگهان آرماندو، رئيس باشگاه، روجليو دومينگس را كه متهم به تقليد از سبك بازي ريور است، اخراج مي‌كند و هدايت تيم را به خوان كارلوس لورنزو مي‌سپارد؛ ديوانه‌اي خشن كه با آرژانتين در جام‌‌هاي جهاني 1962 و 1966 نتيجه درخشاني نگرفته بود.

لورنزو كه تحت‌‌تأثير هلنيو هررا (مربي وقت اينتر) قرار دارد، خواهان بازي به سبك «اروپايي»‌ است. او از تمرينات «علمي» حرف مي‌زند، دريبل را ممنوع مي‌‌كند، براي گيج كردن حريفان، شماره بازيكنان را تغيير مي‌‌دهد و حتي با خبرنگاران در گير مي‌شود. «توتو» لورنزو كه اعتماد داخلي را از دست داده بود، براي مربيگري به اروپا رفته و با قهرمان كردن آتلتيكو مادريد در اسپانيا در سال 1973 بار ديگر نامش بر سر زبان‌ها افتاده بود.

لورنزو در بدو ورود به بوكا براي بازيكنان خط و نشان كشيد: «كساني كه مي‌خواهند تفريح كنند، مي‌توانند با بچه‌ها بازي كنند!» او تورنمنت‌هاي تابستاني را لغو كرد تا تيمش را براي فصل آتي در «نكوچئا» آماده كند؛ جايي كه خورخه كاستلي (معروف به پروفسور)، بدنساز تيم، دوازده تمرين هركول را پياده مي‌كرد. روبرتو موزو كاپيتان تيم در يادآوري آن دوره مي‌گويد:

«يك اردوي نظامي واقعي بود! ما براي تمرينات استقامت و قدرت بدني، چرخ‌هاي اتومبيل، كيسه‌هاي سرب يا سقف‌هاي بريدة اتومبيل را بلند مي‌‌كرديم. قبل از آمدن كاستلي، تمرينات خيلي راحت بود.

اما در دوره جديد ، برنامه‌اي دقيق براي تغذيه، خوابيدن و دويدن داشتيم. ما 5 صبح بيدار مي‌‌شديم تا  از ساعت 6 تا 5/7 تمرين كنيم. ساعت11  همين برنامه بود و از ساعت 5 تا 7 بعدازظهر با توپ كار مي‌كرديم.

همة ما دچار گرفتگي، مشكلات عضلاني و سرگيجه شده بوديم. ولي پس از بازي اول، احساس مي‌كرديم كه بال درآورده‌ايم!  لورنزو   يك استاد تاكتيكي و فردي زيرك بود. او درخواست مي‌كرد كه زمين را خيس كنند؛ ولي نه يك ذره، بلكه زمين را به استخر واقعي تبديل مي‌كرد.

اين كار براي جلوگيري از حركت روان توپ نبود، بلكه مي‌خواست از برتري فيزيكي ما استفاده كند. زمين هر قدر سنگين‌تر و خراب‌تر بود، ما بهتر بازي مي‌كرديم.» با ترفندهاي لورنزو، بوكا بالاخره قهرمان شد.

 بازيكنان جونيورز ابتدا جام «مترو پوليتانو» و در دسامبر 1976 با پيروزي بر ريورپلاته در فينال، عنوان «ناسيونال» را فتح كردند. خبر خوشحال‌كنندة ديگر اين كه چند هفته پيش از آن، ريو، جام ليبرتادورس را با شكست مقابل كروزيروي برزيل از دست داده بود.

باشگاه فقرا
بوكاي لورنزو توانست ورزشگاه بومبونرا و «دوسه» (به معني يار دوازدهم) را كه خونگرم‌ترين تماشاگران جهان را دارد كه سكوها و طبق افسانه‌ حتي زمين را مي‌لرزانند، دوباره بيدار كند. «هينكاداس» (گروه هواداران بوكا)، تصوير خودشان را در اين تيم مي‌ديدند كه در زمين تا پاي جان مي‌جنگد و مايه غرور «بوستروس» شده است.

اين لقب هواداران و بازيكنان بوكا و كنايه به محله‌هاي شلوغ و بدنام آن‌ها بود كه به دليل رفت و آمد كالسكه‌ها، هميشه پر از فضولات اسب بود و آن‌ها با غرور آن را پذيرفته بودند.

مارتين كاپاروس، روزنامه‌نگار و رمان‌نويس مشهور آرژانتين كه نويسنده كتاب تاريخ باشگاه بوده، غرور بوستروس را به خوبي تشريح مي‌كند: «بوكاجونيورز هميشه تعلقش به طبقه اجتماعي كارگر، زحمتكش و فداكار را تأييد كرده است.

 در همه شهرهاي بزرگ جهان، هميشه نزاعي طبقاتي ميان باشگاه ثروتمندان و باشگاه فقرا وجود دارد. بوكا هميشه جايگاه باشگاه مردمي را در اختيار داشته، نقطه مقابل ميليونرهاي ريور. فكر مي‌كنم اين مسأله حتي روي سبك بازي اين تيم كه براساس جنگندگي است، تأثير گذاشته.

بوكا دوست دارد تصوير فقيري را  ارائه دهد كه با بزرگتر از خودش مي‌جنگد. باشگاه هميشه با دو ايده زندگي خواهد كرد: حس مبارزه و جگر داشتن. بورژوازي به درد ما نمي‌‌خورد.»

براي فصل بعد
لورنزو از شادي در پوست خودش نمي‌گنجد و پيش‌بيني مي‌كند كه «بوكا همة عناوين سال آينده را مي‌برد!» او از آرايش 2 ـ 1 ـ 3 ـ 4 ايتاليايي استفاده مي‌كند، با يك شماره 10 (چينو بنيتس) پشت سر دو مهاجم (ماستر آنجلو و فلمن)، يك دفاع چهار نفره (پرنيا، سا، موزو، تارانتيني) به اضافه سه هافبك دونده (سونه، ريبلوزي وگليو) كه ساختار دفاعي محكمي را تشكيل مي‌دهند كه كليد موفقيت‌هاي بعدي است.

بزرگنمایی                            بزرگنمایی

فکر کردم حالا که تعطیلات نوروزی تمام شده و خبری از(( ترش و شیرین)) و ((مردان آهنین)) و ((روزگار خوش حبیب آقا))نیست میتوانیم با خیال راحت بازیهای فوتبال را تماشا کنیم.اما شب گذشته که این اتفاق رخ نداد.اول به خاطر پخش بازی چلسی که به دلیل تساوی به وقت اضافه کشید و حال بارسایی ها را گرفت.در این بازی بالاک و دوستانش در وقت اضافه ی دوم با گل همان بالاک به پیروزی رسیدند.

بالاخره بازی بارسا شروع شد.بارسلونا که در این بازی رونالدینیو را در اختیار نداشت بازی خوبی را به نمایش نگذاشت.هر چند کار بارسا در کل خیلی خوب نبود اما لیونل مثل همیشه با حرکات زیبایش بازی را دیدنی میکرد.او چند موقعیت برای بازیکنان دیگر ساخت و چند موقعیت به دست آورد که هیچ کدام از آنها به گل تبدیل نشد،متاسفانه.

از میان بازیکنان بارسا باید از دکو انتقاد کرد چون تمام پاسهایی را که به او میرسد بدون در نظر گرفتن کار تیمی و موقعیت بهتر بازیکنان دیگر به شوتهایی به سوی دروازه تبدیل میکند که ۹۵ درصد آنها بی ثمرند.احتمالا برای او پاس دادن و یک و دو کردن نزدیکی های دروازه خیلی عجیب است.

ما که پس از کلی انتظار بازی را از نیمه ی نیمه ی اول دیدیم به امید اینکه در نیمه ی دوم بازی بهتری ببینیم پانزده دقیقه صبر کردیم.اما نیمه ی دوم هم به دلیل پخش اخبار دو تکه شد و ده دقیقه اش از دست رفت.

بازیکنان بارسا در نیمه ی دوم بهتر و هجومی تر بازی میکردند.در این نیمه بود که رایکارد بالاخره دست از لجبازی کردن برداشت و ساویولا را به بازی فرستاد.با اضافه شدن ساویولا به ترکیب بارسا تیم شکل هجومی تری به خود گرفت و انتظارات برای گلزنی بالاتر رفت.در این زمان بود که بازیکنان مایورکا شروع کردند به یازده نفره دفاع کردن.حملات بارسا و دفاع مایورکا ادامه داشت تا اینکه بالاخره در دقیقه ی ۸۸ستاره ی آرژانتینی بارسا، ساویولا گل زد تا ما بتوانیم با امید بیشتری منتظر بازیهای بعدی بارسا و در نهایت قهرمانی باشیم.

آنری در بارسا؟

باشگاه بارسلونا قصد دارد با ارائه مبلغي در حدود 20 ميليون پوند شانس خود را براي به دست آوردن تيه ري آنري مهاجم فرانسوي آرسنال بسنجد.
به گزارش سرويس فوتبال جهان ايپنا، اين درحالي است که آنري 29 ساله بارها اعلام کرده قصد دارد در آرسنال بماند و بارها به دو مشتري اصلي خود يعني رئال مادريد و بارسلونا پاسخ رد داده است.
با اين وجود چيکي بگيريستان مدير بخش نقل و انتقالات باشگاه بارسلونا قصد دارد شانس اين باشگاه را براي جذب تيه ري آنري امتحان کرده و مبلغ 20 ميليون پوند را براي به خدمت گرفتنش به اين تيم شمال لندن ارائه کند.

دکو:ساراگوسا حریف سختی است.

به گزارش گروه فوتبال جهان ايپنا؛ ستاره پرتغالي تيم رايكارد كه در كنفرانس خبري حاضر شده بود، سفر به آراگون را بسيار با اهميت تلقي مي‌كند. دكو مي‌گويد كه تنها 10 ديدار به پايان فصل مانده و اگر بارسا خطاي فاحشي مرتكب نشود مي‌تواند قهرمان مسلم لاليگا باشد.
دكو، هافبك كاتالان‌ها در اين باره مي‌گويد: "هميشه مقابل ساراگوسا با قدرت ظاهر شده‌ايم و اين تيم واقعاً قدرتمند و فوق‌العاده است.
ديدار شنبه شب، ديداري دشوار محسوب مي‌شود. ساراگوسا در خط حمله مهره‌هاي قابلي دارد. همچنين خط دفاع اين تيم از قدرتي باورنكردني برخوردار است. در كل ساراگوسا تيم منسجمي دارد. براي اين تيم هر ديدار حكم فينال را دارد."
دو تيم بارسا و ساراگوسا طي فصل جاري براي چهارمين بار مصاف خواهند كرد.
دكو د ر ادامه مي‌افزايد: "ديدارهاي اخير ما مي‌تواند منبع خوبي از تجربه براي هر دو طرف باشد، اما اين ديدار هم تفاوت‌هاي خاص خود را دارد. ما تاكنون با دو سيستم متفاوت برابر آنها حاضر شده‌ايم و باعث شگفتي حريف شده‌ايم، اما بدانيد که ما براي اين تيم احترام زيادي قائل هستيم."
همچنين دكو در خصوص رئال مادريد، رقيب ديرينه و هميشگي بارسا اظهار داشت: "مادريدي‌ها تنها 5 امتياز با ما تفاوت دارند، اما با دقت در تعقيب ما هستند. شايد گروهي معتقد باشند كهكشاني‌ها خوب بازي نمي‌كنند، اما بايد گفت كه مادريد هميشه از شانس خوبي برخوردار بوده است. مادريد داراي تاريخي غني و بازيكنان خوبي است و اين احتمال وجود دارد كه قهرماني در لاليگا را از آن خود نمايد، اما بارسلونا با دستان خود تاريخش را رقم مي‌زند."